پست D 12: چگونه از پروژههای پراکنده به تحول واقعی برسیم؟
یکی از اتفاقات رایج در سازمانها این است که فعالیتهای متعددی با عنوان دیجیتال انجام میشود، اما این اقدامات به یک تحول واقعی و منسجم منجر نمیشوند.
چند نرمافزار، چند داشبورد، چند سیستم مجزا و چند پروژه دادهمحور اجرا میشود، اما در نهایت سازمان همچنان با همان مسائل قبلی روبهروست.
دلیل اصلی این وضعیت، پراکندگی اقدامات و نبود نگاه یکپارچه است.
وقتی هر واحد مسیر خود را میرود و پروژهها بدون معماری مشترک، زبان مشترک داده و هدف مشترک اجرا میشوند، نتیجه معمولاً مجموعهای از جزایر دیجیتال خواهد بود.
برای رسیدن به تحول واقعی، سازمان باید بین پروژهها ارتباط ایجاد کند.
یعنی بداند هر اقدام دیجیتال چگونه به اهداف کلان، فرآیندهای کلیدی و مسائل اصلی کسبوکار وصل میشود.
همچنین لازم است اولویتها بر اساس ارزشآفرینی و اثر عملیاتی تعیین شوند، نه صرفاً جذابیت فناوری.
تحول واقعی زمانی شکل میگیرد که پروژهها از حالت پراکنده خارج شوند و در قالب یک نقشهراه منسجم، یک معماری مشترک و یک منطق مدیریتی یکپارچه قرار بگیرند.
