پست I 01: چرا نگاه جزیرهای دیگر جواب نمیدهد؟
در بسیاری از سازمانها، تحول دیجیتال، مدیریت دارایی و مدیریت ریسک هنوز بهصورت مسیرهای جداگانه دیده میشوند.
یک تیم روی سیستمها و دادهها کار میکند، تیمی دیگر روی تجهیزات و نگهداری متمرکز است، و واحدی هم مسئول شناسایی و پایش ریسکهاست.
اما واقعیت این است که در محیطهای صنعتی، این سه حوزه بهشدت به هم وابستهاند.
وقتی این حوزهها جدا از هم حرکت کنند، تصمیمها ناقص میشوند.
ممکن است فناوری پیاده شود بدون اینکه به ریسکهای عملیاتی توجه کافی شده باشد.
ممکن است برای داراییها برنامهریزی شود بدون اینکه از ظرفیت داده و ابزارهای دیجیتال استفاده شود.
یا ممکن است ریسکها ثبت شوند، اما به اطلاعات واقعی داراییها و وضعیت عملکرد آنها متصل نباشند.
در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، نگاه جزیرهای معمولاً هزینه، دوبارهکاری، تأخیر و حتی آسیبپذیری بیشتری ایجاد میکند.
نگاه یکپارچه کمک میکند سازمان بهجای فعالیتهای پراکنده، با یک منطق مشترک حرکت کند:
خلق ارزش، کاهش ریسک و بهبود عملکرد.
